RSS
Areny sportowe

Wyszukiwarka

Panel użytkownika


Menu

Informacja o plikach cookies

Witryna korzysta z plików cookies.

Tory łyżwiarskie w Polsce

Dodano: 14 lutego 2013 Ostatnia aktualizacja: 14 lutego 2013 0 komentarzy

Łyżwiarstwo w Polsce ma długą historię, a jego korzenie sięgają aż do czasów prehistorycznych – łyżwy wykonane z kości zwierzęcych znaleziono nawet na wykopaliskach w okolicach Biskupina! Łyżwiarstwo jako sport na ziemiach polskich zaczęto natomiast uprawiać pod koniec XIX wieku. W 1921 roku powstał Polski Związek Łyżwiarski, a rok później we Lwowie rozegrano pierwsze mistrzostwa Polski w łyżwiarstwie szybkim mężczyzn (pierwsze mistrzostwa z udziałem kobiet miały miejsce w roku 1931). Sama infrastruktura sportowa nie nawiązuje jednak do długiej tradycji tej dyscypliny w naszym kraju, a obecnie w Polsce funkcjonuje jedynie pięć (w tym cztery pełnowymiarowe) sztucznie mrożonych torów łyżwiarskich. Poniżej przedstawiam rys historyczny oraz opisy wspomnianych torów.

Na początek kilka słów wyjaśnienia, skąd zdobyłem się na opracowanie takiego tematu. Otóż tworząc stronę arenysportowe.eu zastanawiałem się, czy tory łyżwiarskie zaliczyć do stadionów, czy też powinny się pojawić w (dopiero planowanym) dziale o innych obiektach sportowych. Jako że wszystkie obiekty żużlowe zaliczyłem do stadionów, początkowo także uznałem za właściwe podobne postąpienie z torami łyżwiarskimi, skoro na torze w Sanoku rozgrywane są zawody żużlowe. W związku z tym opracowałem krótkie opisy pięciu torów łyżwiarskich w Polsce, ale wtedy jednak zmieniłem zdanie i doszedłem ostatecznie do wniosku że nie powinienem ich traktować jako stadiony. Ponieważ dział o pozostałych obiektach sportowych zbyt szybko zapewne się nie pojawi, uznałem że dobrym miejscem do opublikowania już utworzonych tekstów będzie blog i stąd też wziąłem pomysł na ten wpis. A teraz do rzeczy.

Gdy pod koniec XIX wieku sport łyżwiarski na ziemiach polskich zaczynał zdobywać swą popularność, nie było jeszcze dedykowanych mu aren sportowych. Jeżdżono wówczas na zamarzniętych zimą stawach, z czasem zaczęły powstawać również prywatne, klubowe czy organizowane przez miasta ślizgawki. Do najpopularniejszych należały te w Krakowie (na Stawie Zwierzynieckim), Lwowie (na Stawach Panieńskich) i w Warszawie (na Stawie Łazienkowskim, wewnątrz toru kolarskiego na Dynasach czy w Dolinie Szwajcarskiej). Pierwsze sztuczne lodowisko z chłodzoną taflą powstało w 1930 roku w Katowicach (Torkat). Przed II wojną światową mistrzostwa Polski w łyżwiarstwie szybkim organizowane były m.in. we Lwowie, w Warszawie i Pruszkowie. Również w Pruszkowie rozegrano trzy pierwsze powojenne edycje tych zawodów (1946–1948). Kolejna edycja (1949) miała miejsce na zamarzniętej tafli zbiornika wodnego przy zaporze na Łomnicy w Karpaczu. Co ciekawe, pierwsze zawody łyżwiarskie odbyły się w tym miejscu w 1900 roku, gdy nie było jeszcze sztucznej tamy. Ślizgawkę organizowano tam przez pół wieku, jednak po 1949 roku zaniechano tej praktyki. Kolejne mistrzostwa przez lata odbywały się wyłącznie w Zakopanem, a hegemonię zimowej stolicy Polski przerwano dopiero w 1980 roku, kiedy to zawody zorganizowano w Warszawie. 4 stycznia 1977 roku w Lubinie otwarto natomiast pierwszy sztucznie mrożony tor w kraju. Nie był on co prawda pełnowymiarowy (jego długość to 250 m), ale z pewnością był to spory krok naprzód. Kolejny sztucznie chłodzony, tym razem już pełnowymiarowy tor Stegny otwarto w Warszawie w 1979 roku. Należy także wspomnieć że wcześniej tory organizowano również na stadionach lekkoatletycznych, m.in. w Warszawie, Zakopanem czy Giżycku. Kolejnymi sztucznie mrożonymi torami były Błonie w Sanoku (otwarty w 1980 roku) i Pilica w Tomaszowie Mazowieckim (1984), a od 2008 roku w instalacje chłodzące wyposażony jest również tor lodowy COS w Zakopanem. Poniżej krótka charakterystyka tych obiektów:

Tor łyżwiarski w Lubinie

Historia łyżwiarstwa szybkiego w Lubinie rozpoczęła się w 1972 roku, kiedy to do miasta przybył Adam Kaźmierczyk, twórca tej dyscypliny w Lubinie i na całym Dolnym Śląsku. Już rok później powstało w Lubinie sztuczne lodowisko, ale budowa toru łyżwiarskiego rozpoczęła się dopiero na przełomie marca i kwietnia 1976 roku. Oficjalne otwarcie nowego obiektu nastąpiło 4 stycznia 1977 roku. Nowo oddany do użytku tor był co prawda niepełnowymiarowy (ma długość 250 m zamiast 400), ale za to był pierwszym sztucznie mrożonym torem w kraju. Większość prac przy jego budowie wykonano w ramach czynu społecznego. W latach 2004–2006 kosztem 7,6 mln zł dokonano jego modernizacji. Obiekt położony jest na wysokości 130 m n.p.m., posiada sztuczne oświetlenie, a trenują na nim łyżwiarze klubu MKS Cuprum Lubin. Latem tor służy do jazdy na wrotkach i łyżworolkach. Obiekt znajduje się tuż obok stadionu RCS-u.

Zobacz obiekt w Google Maps

Tor łyżwiarski Stegny w Warszawie

Tor łyżwiarski Stegny w Warszawie powstał pierwotnie w 1953 roku jako tor naturalny i w tej formie funkcjonował do roku 1977. W 1979 roku obiekt został ponownie otwarty, tym razem już jako sztucznie mrożony. Autorem projektu był Janusz Kalbarczyk. Był to pierwszy w Polsce mrożony sztucznie pełnowymiarowy tor łyżwiarski i drugi w ogóle (po otwartym w 1977 roku 250-metrowym torze w Lubinie). W 2005 roku wymieniono system mrożenia z amoniakalnego na glikolowy. Obiekt ma długość 400 m, posiada sztuczne oświetlenie i położony jest na wysokości 83 m n.p.m. Z areny korzystają łyżwiarze klubów WTŁ Stegny, Marymont Warszawa, UKS Milanówek oraz UKS Zryw Słomczyn. Tor gościł wiele zawodów łyżwiarstwa szybkiego rangi zarówno krajowej, jak i międzynarodowej, w tym Mistrzostwa Świata juniorów w 1992 roku, Mistrzostwa Świata na dystansach w 1997 roku, Mistrzostwa Polski w wieloboju (w latach 1980–1985, 1991, 1994, 1997–2002, 2004, 2007–2008 i 2011), wieloboju sprinterskim (w latach 1984, 1987–1988 i 1995–1996), a także na dystansach (w latach 1989, 1991, 2001–2003, 2005 i 2007–2009).

Zobacz obiekt w Google Maps

Tor lodowy Błonie w Sanoku

Budowa sztucznie mrożonego toru łyżwiarskiego w Sanoku rozpoczęła się w 1977 roku, a jego otwarcie nastąpiło w roku 1980. Obiekt leży na wysokości 284 m n.p.m., posiada sztuczne oświetlenie i może pomieścić około 3000 widzów. Długość toru wynosi 400 m. Obiekt wielokrotnie gościł Mistrzostwa Polski w łyżwiarstwie szybkim, zarówno w wieloboju (w latach 1988, 1990, 1992, 1996, 2003 i 2005–2006), wieloboju sprinterskim (w latach 1989–1990, 1993–1994, 1998, 2002–2004, 2008, 2010 i 2012), jak i na dystansach (w latach 1987, 1993, 1995, 1997, 1999–2000 i 2006). Od 2007 roku na torze odbywają się również wyścigi żużla na lodzie – obiekt gościł m.in. rundy Indywidualnych Mistrzostwa Świata, czy Indywidualne Mistrzostwa Europy w 2008 roku, a w 2013 roku odbędzie się tu także finał Drużynowych Mistrzostw Świata. Latem obiekt służy wrotkarzom i rolkarzom.

Tor lodowy Błonie: Tor lodowy Błonie
Autor: Lowdown
Licencja: CC BY-SA 3.0
Źródło: link

Zobacz obiekt w Google Maps

Tor lodowy Pilica w Tomaszowie Mazowieckim

Pierwszy tor łyżwiarski w Tomaszowie Mazowieckim powstał na przełomie 1965 i 1966 roku na boisku Szkoły Podstawowej nr 11 (obecnie Gimnazjum nr 7) dzięki inicjatywie tamtejszego nauczyciela, Bogdana Drozdowskiego. W 1967 roku w klubie Pilica Tomaszów Mazowiecki w oparciu o SP 11 powstała sekcja łyżwiarska. Sukcesy młodzieży skłoniły rok później zarząd do podjęcia decyzji o budowie przy ulicy Strzeleckiej naturalnie mrożonego toru łyżwiarskiego. Otwarcie obiektu nastąpiło w roku 1971. W 1979 roku podjęto decyzję o przebudowie toru na sztucznie mrożony. Oddanie obiektu do użytku po modernizacji miało miejsce 17 stycznia 1984 roku. W czasie trwania prac tor wyłączony był z użytkowania, a miejscowi panczeniści musieli korzystać z innych obiektów, głównie z toru na Stegnach w Warszawie. Stadion jest obecnie wykorzystywany przez klub Pilica Tomaszów Mazowiecki. Odbywały się na nim liczne zawody w łyżwiarstwie szybkim, w tym Mistrzostwa Polski, zarówno w wieloboju (w latach 1986, 1987, 1989, 1993, 1995 i 2012), wieloboju sprinterskim (w latach 1985, 1991, 1992, 1997, 1999, 2000, 2001, 2005, 2006, 2007, 2009 i 2011), jak i na dystansach (w latach 1988, 1990, 1992, 1994, 1996, 1998, 1999 oraz 2004). Tor jest położony na wysokości 153 m n.p.m., posiada sztuczne oświetlenie i jest długi na 400 m.

Zobacz obiekt w Google Maps

Tor lodowy COS w Zakopanem

Tor łyżwiarski Centralnego Ośrodka Sportu (COS) w Zakopanem powstał pierwotnie w 1956 roku jako obiekt naturalnie mrożony i w tej formie funkcjonował do roku 2007. W grudniu 2008 roku zakończyła się warta 18,6 mln zł przebudowa toru na mrożony sztucznie. Obiekt leży na wysokości 932 m n.p.m., ma długość 400 m i wyposażony jest w sztuczne oświetlenie o natężeniu 1200 luksów. Latem tor służy łyżworolkarzom. Na arenie wielokrotnie odbywały się Mistrzostwa Polski w łyżwiarstwie szybkim, ponadto w 2009 roku odbyły się tu również Mistrzostwa Świata juniorów. Tor położony jest tuż obok stadionu COS-u.

Zobacz obiekt w Google Maps

Otwarcie sztucznie mrożonych torów torów pociągnęło za sobą jednak również negatywny skutek, a mianowicie upadek niektórych ośrodków łyżwiarstwa szybkiego w Polsce. Warto tu więc wspomnieć, że dyscyplina ta niegdyś prężnie działała w takich miejscowościach, jak Elbląg, Gdynia, Giżycko, Augustów czy Twardogóra. Poza wspomnianymi już miejscami należy oczywiście pamiętać, że są inne liczne ośrodki w Polsce, gdzie uprawiane jest łyżwiarstwo szybkie czy (zwłaszcza) short track, do którego wystarcza tafla o wymiarach lodowiska do hokeja na lodzie.

Źródła

Komentarze

Brak komentarzy

Dodaj komentarz[regulamin]






Wszystkie pola są wymagane




Copyright © 2012–2017 by arenysportowe.eu